Κεντρικό μενού
Κατηγορίες

Γ. Πρίντεζης: «Χαλάλι οι δύο μήνες και ακόμη περισσότεροι!»

Το δεύτερο μεγάλο ραντεβού για τον Γιώργο Πρίντεζη με την Εθνική Ομάδα συνοδεύτηκε από έντονα συναισθήματα, μεγάλες διακ υμάνσεις, μια απουσία στην έναρξη της προετοιμασίας, μια… αλλαγή θέσης και τελικά από τρελούς πανηγυρισμούς και χαμόγελα με το χάλκινο μετάλλιο στο στήθος. Μετά την 5η
θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ήταν η ώρα για την τρίτη θέση στο Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας. Η ερώτηση περί συναισθημάτων δέχεται μια μάλλον αναμενόμενη απάντηση.
«Πώς μπορεί να αισθάνεται κάποιος μια τέτοια στιγμή; Αισθάνομαι καλά, είμαστε όλοι πολύ περήφανοι. Συγχαρητήρια σε όλους όσους δούλεψαν από την πρώτη μέρα, αλλά και στα παιδιά που «κόπηκαν», κυρίως σ’ αυτά για τη μεγάλη τους βοήθεια. Νιώθουμε καλά, γιατί πολλοί τη θεωρούσαν ξεγραμμένη αυτή την ομάδα και έφτασε εδώ που έφτασε. Έδειξε ψυχή και έφτασε ως το χάλκινο μετάλλιο».
-Αυτή η λέξη «ξεγραμμένη» έρχεται και ξανάρχεται στις δηλώσεις σας. Τι σημαίνει για εσάς; Πόσο σας έχει πειράξει η αμφισβήτηση που κάποια στιγμή σίγουρα υπήρξε για εσάς;
«Σε όλες τις χώρες υπάρχει μια μουρμούρα, αλλά το παρκέ είναι το καλύτερο κριτήριο και μέσα σε αυτό κατατίθενται οι καλύτερες αποδείξεις. Εμείς το πιστεύαμε από την πρώτη στιγμή. Απλά από το ένα αυτί έμπαιναν, από το άλλο έβγαιναν… Εμείς πάντως τα λέγαμε. Δείξαμε που μπορούσαμε να φτάσουμε. Το θέμα είναι ότι αυτή η ομάδα πίστευε ότι μπορούσε να φτάσει πιο ψηλά. Αυτό είναι το μυστικό αυτής της ομάδας. Πέρα από την ψυχή και τον τσαμπουκά, πίστευε ότι μπορούσε να φτάσει ακόμη πιο ψηλά από εκεί που έφτασε. Είναι όμως πολύ μεγάλη επιτυχία ακόμη κι έτσι».
-Υπήρξε στη διάρκεια της προετοιμασίας, του τουρνουά, κάποια στιγμή που είπες «δεν πάμε πουθενά»;
«Όχι! Κανείς δεν το πίστεψε αυτό, κανείς δεν το είπε αυτό. Ούτε εγώ, ούτε κανένα άλλο από τα παιδιά. Υπήρχαν σκαμπανεβάσματα, δυσκολίες, αλλά όλοι ξέραμε ότι είναι 2-3 παιχνίδια που αν παρουσιαστούμε σοβαροί, μπορούμε να φτάσουμε πολύ ψηλά. Είναι έτσι το Ευρωμπάσκετ, ο τρόπος διεξαγωγής του. Παρουσιαστήκαμε πολύ-πολύ σοβαροί και δυνατοί στο νοκ-άουτ παιχνίδι. Πετύχαμε τον πρώτο στόχο και μετά συνεχίσαμε».
-Πόσο σημαντικά ήταν τα τρία πρώτα παιχνίδια στη διοργάνωση; Οι τρεις πρώτες νίκες;
«Όλα έπαιξαν ρόλο. Όχι μόνο τα τρία πρώτα παιχνίδια. Ήμασταν σοβαροί. Είχαμε κάποια αστάθεια λόγω της κούρασης στη συνέχεια, αλλά όλες οι ομάδες τα είχαν αυτά. Αλλά δεν πιστεύω ότι υπήρξε στιγμή, που δεν πιστέψαμε ότι μπορούμε να πάμε καλά. Είναι καλό να μπαίνεις με το δεξί στο τουρνουά και να έχεις καλή ψυχολογία και να συνεχίσεις να δουλεύεις στον ίδιο ρυθμό».
-Μέχρι να έρθει το «χιαστί». Το περιβόητο παιχνίδι το οποίο μελετούσατε από την αρχή της προετοιμασίας.
«Αυτό είναι ΤΟ παιχνίδι. Γι’ αυτό το παιχνίδι δουλεύαμε ουσιαστικά δύο μήνες. Αυτό το παιχνίδι χώριζε την επιτυχία από την αποτυχία. Όπως κι αν το κάνεις. Νικάς σε αυτό και είσαι επιτυχημένος. Χάνεις και θεωρείσαι αποτυχημένος».
-Εσύ είχες να αντιμετωπίσεις και κάτι εντελώς νέο. Το να αγωνιστείς ως τριάρι…
«Αφού πήρε μετάλλιο η Εθνική με εμένα τριάρι πάει να πει ότι ο θεός κοιμήθηκε! (γελάει δυνατά)… 
-Τι ρόλο έπαιξε αυτή η αλλαγή ρόλου για σένα στην Εθνική τη δεδομένη χρονική στιγμή;
«Κακά τα ψέματα που λείπει πάρα πολύ η εμπειρία από αυτή τη θέση. Δεν πιστεύω ότι αυτή είναι η θέση μου. Όμως δεν είναι καν θέμα προς συζήτηση. Το σημαντικό είναι ότι καθένας πρέπει και θέλει να κάνει ότι μπορεί καλύτερο για την ομάδα. Ότι χρειάζεται η ομάδα. Να μπαίνει και να δίνει ότι μπορεί. Και σε αυτή την περίπτωση τα πάντα ξεκινούν από την άμυνα. Να μπαίνεις, να κάνεις τα πιο απλά πράγματα που μπορείς να κάνεις και να πιάνεις τη… βάση στην άμυνα».
-Τι σημαίνει η Εθνική Ομάδα για σένα;
«Τα πάντα… Είναι η εθνική μας περηφάνια. Γενικά ο Έλληνας το έχει αυτό. Με το που βγαίνει έξω και βλέπει τη σημαία, το εθνόσημο, όλοι ενθουσιάζονται. Δίνει ένα έξτρα κίνητρο για πολλά πράγματα. Εμείς κάθε φορά που ακούμε τον Εθνικό Ύμνο, παθιαζόμαστε για την ομάδα».
-Χαλάλι οι δύο μήνες προετοιμασίας μέσα στο καλοκαίρι;
«Μόνο; Χαλάλι οι δύο μήνες και παραπάνω αν ήταν. Ναι!»