Κεντρικό μενού
Κατηγορίες

Ν. Παππάς: «Θέλουμε να ξαναζήσουμε τέτοιες στιγμές»

Η επιτυχία της Εθνικής Εφήβων που έφερε το πρώτο χρυσό σε Ευρωμπάσκετ στη χώρα μας στην κατηγορία αυτή το καλοκαίρι που πέρασε, βοήθησε πολλούς από τους νεαρούς διεθνείς να βρεθούν στο επίκεντρο. Ένας από αυτούς ήταν ο αρχηγός της Εθνικής Ομάδας, Νίκος Παππάς, ο οποίος υπέγραψε συμβόλαιο με την ισπανική Μπιλμπάο για να δοθεί στη συνέχεια δανεικός στη θυγατρική της Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία αγωνίζεται στην LEB Bronze. Ένα πρωτάθλημα στο οποίο δεν υπάρχει περιορισμός σε ηλικία ή σε ξένους και σκοπό έχει να αποκτήσουν πραγματικές εμπειρίες και αγωνιστικές παραστάσεις παίκτες, υπό το βλέμμα πάντα των «μεγάλων».
Στα 18 του ο Παππάς πήρε τη μεγάλη απόφαση να αφήσει την Ελλάδα και τον Πανελλήνιο, για να εγκατασταθεί στην Ισπανία και μίλησε στην ΕΟΚ για αυτή του την εμπειρία, για τους συμπαίκτες του στην Εθνική, αλλά και τα συναισθήματα την ώρα που σήκωνε την κούπα στο κλειστό του Πύργου το καλοκαίρι.
– Πώς πήρες την απόφαση να αφήσεις την Ελλάδα σε μια τέτοια ηλικία;
«Με πλησίασαν οι άνθρωποι της Μπιλμπάο με πολύ σωστό τρόπο, είχαμε μια καλή επικοινωνία και αυτό που ήθελα, ήταν να έχω την ευκαιρία να αγωνιστώ. Να μην περάσω μια χρονιά στον πάγκο. Ήμουν και λίγο ενθουσιασμένος ακριβώς λόγω του ευρωπαϊκού, ένιωθα καλά μέσα μου για τη διάκριση. Το ήξεραν οι άνθρωποι με παρακολουθούσαν, μου είχαν μιλήσει και πριν το Ευρωπαϊκό, ενώ κάποιες συζητήσεις είχαμε και με τη Ρεάλ Μαδρίτης μετά το τουρνουά του Μανχάιμ. Με το Ευρωπαϊκό αναθερμάνθηκε το ενδιαφέρον από τους ανθρώπους της Μπιλμπάο και τελικά δώσαμε τα χέρια, αφού συμφωνήσαμε σε κάποια πράγματα σχετικά με το συμβόλαιο».
– Τελικά όμως δεν έμεινες εκεί. Το ότι τελικά παραχωρήθηκες στη θυγατρική της Ρεάλ Μαδρίτης και παίζεις σε μια χαμηλότερη κατηγορία ήταν κάτι το οποίο σε ενόχλησε;
«Όχι… Κάθε άλλο. Ήταν κάτι που το ήθελα κι εγώ και το είχα ζητήσει: Να είμαι κάπου όπου θα μπορώ να αγωνίζομαι, να παίζω. Το να δοθώ κάπου δανεικός ήταν κάτι το οποίο ήταν η καλύτερη λύση και το ήξερα. Βρέθηκα στη δεύτερη ομάδα της Ρεάλ, μια ομάδα στην οποία βρίσκονται ταλέντα που παρακολουθεί η ομάδα, κάποιοι έμπειροι παίκτες και κάποιοι Αμερικάνοι που βοηθούν ουσιαστικά τα υπόλοιπα παιδιά. Αυτός είναι ο σκοπός της Ρεάλ γι’ αυτό ήρθα κι εγώ, υπάρχει ένας κώδικας επικοινωνίας και συνεχή επίβλεψη, σε κάθε αγώνα. Το κυριότερο είναι όμως ότι πλέον παίζω, ότι μπορώ να ευχαριστηθώ επιτέλους το παιχνίδι».
– Το πρωτάθλημα αυτό στο οποίο αγωνίζεσαι είναι όμως αρκετά δυνατό για να σου προσφέρει κάτι;
«Ναι… Υπάρχει καλή δομή αγώνων, υπάρχουν έμπειροι παίκτες, είναι ένα πολύ δυνατό πρωτάθλημα και επίσης υπάρχει η ιδιομορφία να μπορεί για παράδειγμα η Ρεάλ Μαδρίτης να πάρει παίκτες που αγωνίζονται εδώ και της ανήκουν για την πρώτη της ομάδα. Κάτι που είχε γίνει για παράδειγμα με τον Πέρεζ ή τον Γιουλ. Τους έχει χρησιμοποιήσει για παράδειγμα σε αγώνες στην Ευρωίγκα όταν χρειάστηκε. Είναι κάτι καλό και για νέους παίκτες που θέλουν την εμπειρία και για τις ομάδες που βλέπουν τους παίκτες τους να παίζουν και να κερδίζουν αγωνιστικά πολλά πράγματα. Και ο προϋπολογισμός για κάθε ομάδα δεν είναι καθόλου μικρός».
– Απέναντι στην Οβιέδο την προηγούμενη εβδομάδα έκανες ένα καλό παιχνίδι και βρέθηκες στο επίκεντρο, όπως και ένας από τους συμπαίκτες σου ο Νίκολα Μιρότιτς.
«Ε, έπρεπε να κάνω κι ένα καλό παιχνίδι! Η προσαρμογή αγωνιστικά δεν είναι και τόσο εύκολη. Χρειάζεται προσπάθεια και δουλειά, γιατί παίζουν με πολύ διαφορετικό στυλ οι Ισπανοί. Πολύ τρέξιμο, πολλοί αιφνιδιασμοί. Δουλεύω και προσπαθώ να προσαρμοστώ όμως».
– Κάτοικος Μαδρίτης πλέον… Με τους συμπαίκτες σου από την Εθνική Εφήβων διατηρείς επαφή;
«Ναι… Με αρκετούς. Με τον Βλαδίμηρο (σ.σ. Γιάνκοβιτς) και τον Νώντα (σ.σ. Παπαντωνίου) λίγο περισσότερο. Και με τον Ζήση (σ.σ. Σαρικόπουλο). Βοηθάει η τεχνολογία. Επικοινωνούμε αρκετά μέσω ίντερνετ, μαθαίνουμε τα νέα ο ένας του άλλου».
– Το καλοκαίρι που έρχεται έχετε ένα μεγάλο ραντεβού στο πρόγραμμα με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.
«Μεγάλο ραντεβού, μεγάλη πρόκληση. Και σίγουρα δεν θα ήταν καθόλου άσχημο να ζήσουμε κάτι ανάλογο με αυτό που ζήσαμε το περασμένο καλοκαίρι. Ήταν απίστευτες στιγμές!»  
– Ήταν κάτι που το περίμενες αυτή η επιτυχία στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα;
«Δεν ξέρω αν μπορώ να πω ότι το περίμενα. Μπορώ να πω όμως σίγουρα ότι ένιωθα πως τα πράγματα θα πήγαιναν καλά. Δεν είχα καθίσει να το σκεφτώ. Δεν ήθελα κιόλας. Ήξερα όμως πολύ καλά ότι έχουμε μια καλή ομάδα και πως αν αποδίδαμε και ως… σοβαρή ομάδα θα φτάναμε ψηλά. Και αυτό έγινε. Αντιμετωπίσαμε σοβαρά όλα τα παιχνίδια και δεν κοιτάξαμε στο τέλος, αλλά μόνο ως τον επόμενο αγώνα».
– Υπάρχει κάποια στιγμή που σου έχει μείνει χαραγμένη από όλη αυτή τη διαδικασία;
«Πολλές… Δεν υπάρχει μία. Σίγουρα θυμάμαι τον τρόπο που πανηγυρίσαμε μετά τον τελικό. Ήταν πολύ έντονες στιγμές. Υπάρχουν κι άλλες όμως. Ο τραυματισμός του Βλαδίμηρου ήταν μία από αυτές».
– Και η στιγμή που σήκωσες την κούπα ως αρχηγός της ομάδας;
«(γελάει) Να σου πω την αλήθεια είχα σηκώσει την κούπα πριν καν την πάρω στα χέρια μου από τον κ. Βασιλακόπουλο. Το είχα δει στο μυαλό μου. Και πάλι όμως ήταν μεγάλη, μοναδική στιγμή. Επιβεβαίωνε ότι είχαμε κάνει… Και θέλουμε να ξαναζήσουμε όλοι μας τέτοιες στιγμές».