Κεντρικό μενού
Κατηγορίες

Γ. Βασιλακόπουλος: Aθλητισμός και κοινωνία πάνε μαζί

Ο Πρόεδρος της FIBA Europe Γιώργος Βασιλακόπουλος παραχώρησε συνέντευξη στο ένθετο «Ανοιχτό ΜΒΑ» της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» και στον Μιχάλη Στάγκο, όπου αναφέρθηκε εκτενώς στην έννοια αθλητισμός, στα ιδανικά και στις αξίες που πρεσβεύει, καθώς και σε εκείνους που προσπαθούν να μετατρέψουν τον αθλητισμό σε οικονομική δραστηριότητα. Το πλήρες κείμενο της συνέντευξης έχει ως εξής:

Ο Γιώργος Βασιλακόπουλος έχει συνδέσει το όνομά του, όχι μόνο με το ελληνικό μπάσκετ αλλά και με το ευρωπαϊκό και το παγκόσμιο. Μέλος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης από το 1980 και της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής από το 1990 μέχρι και σήμερα, εξελέγη για δεύτερη φορά πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Basket (FIBA EUROPE) για την περίοδο 2006-2010 και αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Basket (FIBA WORLD) το 2006.
Στο «Ανοιχτό ΜΒΑ» αναλύει την άποψή του ότι ο αθλητισμός δεν είναι οικονομική δραστηριότητα ούτε εμπορική συναλλαγή, αλλά κοινωνική έκφραση. Αρνείται ότι υπάρχει αθλητική επιστήμη και λέει ότι τα επ΄ αμοιβή επαγγελματικά στελέχη των σπορ δεν υπηρετούν το αθλητικό κίνημα, αλλά θέλουν να το εκμεταλλευτούν.

-Τι πιστεύετε για το Sports management;
-Χρησιμοποιούμε τις αμερικάνικες πρακτικές και λογικές, για να δημιουργήσουμε μια ψεύτικη πραγματικότητα, γιατί δεν είναι ποτέ δυνατόν ο αθλητισμός να χρησιμοποιηθεί ως μοχλός οικονομικής ανάπτυξης. Ο αθλητισμός είναι μοχλός κοινωνικής ανάπτυξης. Είναι κοινωνική έκφραση, όχι οικονομική ούτε εμπορική συναλλαγή. Υπάρχουν κάποιες δραστηριότητες, μεταξύ των οποίων και αυτές των κυρίων που δήθεν ασχολούνται με το αθλητικό μάρκετινγκ, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οικονομικά και προσωπικά συμφέροντα. Έτσι δημιουργείται ο θόρυβος περί αθλητικού μάρκετινγκ. Μάρκετινγκ σημαίνει κανόνες αγοράς. Με κανόνες αγοράς δεν στήνεις ούτε αθλητικούς ούτε κοινωνικούς οργανισμούς. Με κανόνες αγοράς στήνεις οργανισμούς τυχοδιωκτικούς, οι οποίοι λειτουργούν μόνο για την προσκόμιση θετικών οικονομικών αποτελεσμάτων.

-Αυτή είμαι μία ρομαντική άποψη…
-Ας δούμε μία άλλη παράμετρο που είναι πάρα πολύ σημαντική και την οποία δεν έχει λάβει κανείς υπόψη του. Αυτή τη στιγμή στην Ευρωπαϊκή Ένωση βρισκόμαστε εν όψει την Λευκής Χάρτας για τον Αθλητισμό. Η Διεθνής Ομοσπονδία – είμαι πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας – δίνει μάχη με επικεφαλής την Ολυμπιακή Επιτροπή, προκειμένου ο αθλητισμός μα μη θεωρηθεί οικονομική δραστηριότητα και να βγει έξω από τους κανόνες του νόμου περί ανταγωνισμού της Ε.Ε., του νόμου περί ελεύθερης μετακίνησης των εργαζομένων. Αυτήν ακριβώς τη στιγμή έρχονται αυτοί οι κύριοι και προσπαθούν να πείσουν ότι ο αθλητισμός είναι και οικονομική δραστηριότητα.

-Αυτός είναι και ο λόγος για την διάσπαση των δύο ομοσπονδιών στην Ευρώπη, της ULEB και της FIBA EUROPE;
-Όχι, δεν είναι αυτός ο λόγος. Υπάρχουν άλλα συμφέροντα. Σε κάθε περίπτωση, νομίζω ότι ο αθλητισμός δεν εξυπηρετείται από συμφέροντα. Αντίθετα, τα συμφέροντα εξυπηρετούνται από τον αθλητισμό. Αυτό δίνει και μία απάντηση στο γιατί τώρα τελευταία γίνεται όλη αυτή η ιστορία. Ακούω, μάλιστα, ότι υπάρχουν και δήθεν τμήματα του πανεπιστημίου που διδάσκουν την αθλητική επιστήμη. Εγώ είμαι 50 χρόνια στον αθλητισμό και δεν ξέρω αν υπάρχει αθλητική επιστήμη. Ας μη βάζουμε τον όρο «επιστήμη» όπου μπορούμε, με σκοπό τη δημιουργία εντυπώσεων. Δεν υπάρχει αθλητική επιστήμη. Ο αθλητισμός είναι έκφραση της κοινωνίας, είναι ένα παιχνίδι, μία χαρά, ένας χαμόγελο ζωής, είναι τρόπος ζωής, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν είναι επιστήμη. Υπάρχουν, όμως, επιστήμες που βοηθούν τον αθλητισμό, όπως είναι η Ιατρική.

-Έχετε μιλήσει και παλιότερη συνέντευξή σας για τα προγράμματα ΜΒΑ και τις κερδοσκοπικές τους ιστορίες, όμως δεν βλέπεται ότι αυτό είναι μονόδρομος, ότι έρχεται και στην Ευρώπη;
-Οπωσδήποτε υπάρχουν συμφέροντα που προσπαθούν να δημιουργήσουν μια πραγματικότητα. Κάθε ελεύθερος άνθρωπος έχει την υποχρέωση, όχι μόνο το δικαίωμα, να παλέψει για την δική του πραγματικότητα. Εγώ παλεύω για μία άλλη, όχι για εκείνη που δημιουργούν ορισμένοι. Δεν είναι εύκολο να αποδεχθώ μία πραγματικότητα που προσπαθούν κάποιοι να δημιουργήσουν, διότι εκεί έχουν επενδύσει τα δικά τους συμφέροντα.

-Ας υποθέσουμε ότι είμαι επιχειρηματίας και βάζω χρήματα σε μία ομάδα, τα επενδύω. Αυτή η σχέση δεν είναι οικονομική;
-Σε παγκόσμιο επίπεδο, γιατί διαβάζω ότι δήθεν πρέπει να μπουν επιχειρηματίες για να οργανώσουν τα σωματεία και όλες αυτές τις ανοησίες – και να τη γράψετε τη λέξη αυτή που σας λέω – εκτός από τις ΗΠΑ, που είναι άλλος κόσμος, έχουν τελείως άλλη οργάνωση, δομή κλπ. και λειτουργούν και σαν οικονομικές μονάδες, χωρίς εξαιρέσεις από νόμους και προνόμια και τέτοια πράγματα, όλες οι αθλητικές οικονομικές μονάδες έχουν στο τέλος αρνητικό ισολογισμό. Μας μιλάνε – διάβαζα και την έρευνα – για την αξία, το ενεργητικό, αλλά δε μας λένε πιο είναι το παθητικό.
Δημοσιεύτηκαν πρόσφατα οι ισολογισμοί των ελληνικών αθλητικών ανώνυμων εταιρειών. Από όλους θα έπρεπε να είχε αφαιρεθεί η άδεια λειτουργίας από το υπουργείο Εμπορίου, γιατί υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ συσσωρευμένης ζημίας και ιδίων κεφαλαίων. Καταρχάς, δεν έχουν ίδια κεφάλαια. Αυτό συμβαίνει παγκοσμίως. Η Ίντερ έκανε πλαστούς ισολογισμούς για να μπορεί, με πλαστά έγγραφα, να παίρνει άδεια από την επιτροπή επαγγελματικού αθλητισμού και να συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Ιταλίας. Έγινε σκάνδαλο στην Ιταλία, καθώς η Ίντερ είναι ένα πολύ μεγάλο όνομα. Η Ρεάλ πούλησε το γήπεδό της για να πληρώσει ένα μέρος των εξόδων της. Όλες αυτές οι δήθεν μεγάλες ομάδες στο τέλος έχουν αρνητικό οικονομικό αποτέλεσμα. Αυτά θα πρέπει να βγουν προς τα έξω.

-Μήπως αυτό είναι ζήτημα πιο σωστής διαχείρισης, από έναν άνθρωπο που να γνωρίζει να διαχειρίζεται το πακέτο αυτό;
-Ο αθλητισμός, σας λέω και πάλι, δεν είναι ούτε εμπορική συναλλαγή ούτε απλή οικονομική πράξη. Είναι κάτι το ευρύτερο κοινωνικά και, όταν ακριβώς ασχολείσαι με την κοινωνία, δεν κοιτάς το οικονομικό αποτέλεσμα, κοιτάς το κοινωνικό αποτέλεσμα. Θα βάζαμε ποτέ σε τομής όπως είναι η υγεία ή η παιδεία, το οικονομικό αποτέλεσμα πάνω από την υγεία και την εκπαίδευση των ανθρώπων;

-Πως αξιοποιείται η τεχνογνωσία και η υποδομή που αποκτάται;
-Αυτά τα πράγματα δεν διδάσκονται. Είναι θέμα κοινωνικής παιδείας και του πως θέτεις τον εαυτό σου ως μέρος του κοινωνικού συνόλου. Αυτά είναι για να δημιουργούμε εντυπώσεις και να βγάζουμε προσωπικά οικονομικά οφέλη. Δημιουργούμε θέσεις και μία σειρά χορηγών, και μάλιστα τώρα τελευταία οι περισσότεροι από αυτούς οργανώνουν και κάποιες εκδηλώσεις οι οποίες χορηγούνται από το κράτος. Όλοι οι δήθεν χορηγοί είναι κρατικές επιχειρήσεις που, βεβαίως, κάτω από την πίεση της πολιτικής ηγεσίας, έχουν συμβάλλει σε κάποια τέτοια γεγονότα.

-Που πιστεύεται ότι οφείλεται η σημαντική επιτυχία του ελληνικού μπάσκετ;
-Η επιτυχία έγκειται στο ότι συνδέεται με τις αθλητικές αρχές και αξίες. Έχουμε πίστη σε αυτό που μπορεί να προσφέρει ένας μπασκετμπολίστας. Δεν αλλάξαμε ποτέ τις αρχές μας. Ακόμα και σε δύσκολες περιόδους υπηρετούμε τις αξίες του αθλητισμού και του Ολυμπισμού. Επιτέλους, ας σεβαστούμε κάποτε κάτι, και ας μην αμερικανοποιούμαστε συνέχεια. Η Αμερική έχει έναν άλλο τρόπο ζωής, δικό της. Τον σέβομαι, αλλά είναι για τους Αμερικανούς. Εδώ είναι Ευρώπη. Η Ευρώπη έχει ιστορία, έχει καταβολές, έχει μνήμες, έχει αρχές και θα πρέπει να τις σεβόμαστε όλοι.

Στην ερώτηση, πόσο αθλητική και πόσο διοικητική υπόθεση είναι, τελικά, η προεδρεία μιας πανευρωπαϊκής ένωσης όπως η FIBA, ο κ.Γ. Βασιλακόπουλος απαντά:
«Ο εθελοντισμός σε είναι ανευθυνότητα. Είναι υπευθυνότητα. Το παγκόσμιο αθλητικό κίνημα στηρίζεται και στον εθελοντισμό, στην υπεύθυνη στάση του εθελοντή. Κρινόμαστε αλλά και κρίνουμε.
Είμαστε αιρετοί, όλοι εκλεγόμαστε από γενικές συνελεύσεις, όπου σαφέστατα οι πλειοψηφίες επιλέγουν τους ικανότερους.
Σίγουρα χρειάζονται διοικητικές ικανότητες. Το management, όμως, πάει αλλού, πάει στην αμοιβή. Όταν κάνουμε λόγο για επαγγελματικά στελέχη, μιλάμε για αμοιβή.
Ας αφήσουν, λοιπόν, αυτοί οι κύριοι ήσυχο τον χώρο αυτόν και ας ψάξουν να βρουν αλλού θέσεις εργασίας. Το αθλητικό κίνημα δεν το υπηρετούν αυτοί οι κύριοι, αυτοί θέλουν να το εκμεταλλευτούν. Ας μας αφήσουν ήσυχους. Εγώ αυτό έχω να πω».

Όσο για το αν είναι αισιόδοξος, ότι δεν θα μπουν οι μάνατζερ στον αθλητικό χώρο, λέει:
«Τι θέλετε να πούμε, ότι έχουνε μπει μέσα οι ατζέντηδες; Δεν είναι μάνατζερ, οι ατζέντηδες καθοδηγούν ένα μεγάλο κομμάτι, όπως είναι ο αμερικάνικος αθλητισμός.
Εκεί ακριβώς υπάρχουν τα κρούσματα doping και όλες αυτές οι δυσάρεστες ιστορίες.
Όσο το χρήμα είναι το κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα της διακίνησης του αθλητισμού, τόσο αυξάνονται και οι παρενέργειες οι οποίες συμπληρώνονται μέσω του στοιχήματος και του doping.
Είμαι αισιόδοξος, επειδή στην κοινωνία η μεγάλη πλειοψηφία είναι υγιής – και αυτή η υγεία περνάει και στον χώρο του αθλητισμού. Διότι και πάλι σας λέω ότι αθλητισμός και κοινωνία πάνε μαζί».